اتیش پاره ها

atishparehha — Fri, 06 Jun 2008 20:29:18 GMT

من...

atishparehha — Fri, 06 Jun 2008 16:30:21 GMT

غربی ترین نقطه آسمان پایان است محل تلاقی رنگ

های سرخ گون

همانجا که آسمان بی پروا زمین را می بوسد و بی

اختیار خورشید

شرمگین را از نظر ها دور می سازد و اما خورشید

به انتظار طلوعی دیگر

رخ نمودنی دوباره هستی عاری از جدایی وبودنی

فرای تمام بودن ها

زمین می آرامد و خورشید در التهاب این رسیدن می

سوزد

من به خورشید اعتقاد دارم حتی اگر ندرخشد

من به عشق اعتقاد دارم حتی اگر تنها باشم

من به خدا اعتقاد دارم حتی اگر ساکت باشد

سال نومبارک

atishparehha — Thu, 20 Mar 2008 19:15:18 GMT

چشمان تو

atishparehha — Mon, 17 Mar 2008 14:30:18 GMT

وقتی به چشمانت می نگرم

شرم زده می شوم

چرا که هنوز چیزی ندارم که تقدیمت کنم

باز هم کابوسهای شبانه رهایم نمی کنند

می خواهم که در قلبت پناه گیرم

صدای گریه خاموشم را می شنوی ؟

باز هم به یاری دستانت نیازمند شدم

در تارکی گم شده ام

با فریادی خاموش به سوی هیچ

آری صدای گریه خاموشم را می شنوی؟

باز هم اشکهای من بی قرار دستان توست

امشب می خواهم که در قلبت پناه گیرم

اینبار نیز یاری ام کن....

LOVE

atishparehha — Fri, 25 Jan 2008 12:30:18 GMT

عاشق عاشق تر

نبود در تار و پودش دیدی گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@ نبودش @@@@@@@@@

امشب همه جا حرف از آسمون و مهتابه ، تموم خونه دیدار این خونه

فقط خوابه ، تو که رفتی هوای خونه تب داره ، داره از درو دیوارش غم

عشق تو می باره ، دارم می میرم از بس غصه خوردم ، بیا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون که فکر نمی کردی نمونده پیشت، دیدی رفت ودل ما رو سوزوندش

حیات خونه دل می گه درخت ها همه خاموشن، به جای کفتر و گنجشک کلاغای

سیاه پوشن ، چراغ خونه خوابیده توی دنیای خاموشی ، دیگه ساعت رو

طاقچه شده کارش فراموشی ، شده کارش فراموشی ، دیگه بارون نمی

باره اگر چه ابر سیاه ، تو که نیستی توی این خونه ، دیگه آشفته

بازاریست ، تموم گل ها خشکیدن مثل خار بیابون ها ، دیگه از

رنگ و رو رفته ، کوچه و خیابون ها ،،، من گفتم و یارم گفت

گفتیم و سفر کردیم،از دشت شقایق ها،با عشق گذرکردیم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداری، عشقو

به فراموشی ،چند روزه تو می سپاری

گفتم که تو می دونی،سرخاک

تو می میرم ، ولی

تا لحظه مردن

نمی گیرم

دل از

تو

...شب عشق...

atishparehha — Sun, 13 Jan 2008 16:08:18 GMT

سلام بهونه قشنگ من براي زندگي
آره باز منم همون ديوونه ي هميشگي
فداي مهربونيات چه مكني با سرنوشت
دلم برات تنگ شده بود اين نامه رو واست نوشت
حال من رو اگه بخواي رنگ گلاي قاليه
جاي نگاهت بد جوري تو صحن چشمام خاليه
ابرا همه پيش منن اينجا هوا پر از غمه
از غصه هام هر چي بگم جون خودت بازم كمه
ديشب دلم گرفته بود رفتم كنار آسمون
فرياد زدم يا تو بيا يا من و پيشت برسون
فداي تو! نمي دوني بي تو چه دردي كشيدم
حقيقت رو واست بگم به آخر خط رسيدم
رفتي و من تنها شدم با غصه هاي زندگي
قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگي
نمي دوني چه قدر دلم تنگه براي ديدنت
براي مهربونيات نوازشات بوسيدنت
به خاطرت مونده يكي هميشه چشم به راهته
يه قلب تنها و كبود هلاك يه نگاهته
من مي دونم همين روزا عشق من از يادت ميره
بعدش خبر ميدن بيا كه داره دوستت ميميره
روزات بلنده يا كوتاه دوست شدي اونجا با كسي
بيشتر از اين من و نذار تو غصه و دلواپسي
يه وقت من و گم نكني تو دود اون شهر غريب
يه سرزمين غربته با صد نيرنگ و فريب
فداي تو يه وقت شبا بي خوابي خستت نكنه
غم غريبي عزيزم زرد و شكستت نكنه
چادر شب لطيف تو از روت شبا پس نزني
تنگ بلور آب تو يه وقت ناغافل نشكني
اگه واست زحمتي نيست بر سر عهد مون بمون
منم تو رو سپردم دست خداي مهربون
راستي ديروز بارون اومد من و خيالت تر شديم
رفتيم تو قلب آسمون با ابرا همسفر شديم
از وقتي رفتي آسمونمون پر كبوتره
زخم دلم خوب نشده از وقتي رفتي بد تره
غصه نخور تا تو بياي حال منم اين جوريه
سرفه هاي مكررم مال هواي دوريه
گلدون شمعدوني مونم عجيب واست دلواپسه
مثه يه بچه كه بار اوله ميره مدرسه
تو از خودت برام بگو بدون من خوش ميگذره ؟
دلت مي خواد مي اومدم يا تنها رفتي بهتره
از وقتي رفتي تو چشام فقط شده كاسه خون
همش يه چشمم به دره چشم ديگم به آسمون
يادت مي آد گريه هامو ريختم كنار پنجره
داد كشيدم تو رو خدا نامه بده يادت نره
يادت ميآد خنديدي و گفتي حالا بذار برم
تو رفتي و من تا حالا كنار در منتظرم
امروز ديدم ديگه داري من رو فراموش مي كني
فانوس آرزوهامونو داري خاموش ميكني
گفتم واست نامه بدم نگي عجب چه بي وفاست
با اين كه من خوب مي دونم جواب نامه با خداست
عكساي نازنين تو با چند تا گل كنارمه
يه بغض كهنه چند روزه دائم در انتظارمه
تنها دليل زندگي با يه غمي دوست دارم
داغ دلم تازه ميشه اسمت و وقتي مي آرم
وقتي تو نيستي چه كنم با اين دل بهونه گير
مگه نگفتم چشمات رو از چشم من هيچ وقت نگير
حرف منو به دل نگير همش مال غريبيه
تو رفتي و من غريب شدم چه دنياي عجيبيه
زودتر بيا بدون تو اينجا واسم جهنمه
ديوار خونمون پر از سايه ي غصه و غمه
تحملي كه تو دادي ديگه داره تموم ميشه
مگه نگفتي همه جا ماله مني تا هميشه
دلم واست شور مي زنه اين دل و بي خبر نذار
تو رو خدا با خوبيات رو هيچ دلي اثر نذار
فكر نكني از راه دور دارم سفارش ميكنم
به جون تو فقط دارم يه قدري خواهش ميكنم
اگه بخوام برات بگم شايد بشه صد تا كتاب
كه هر صفحه ش قصه چند تا درده و چند تا عذاب
مي گم شبا ستاره ها تا مي تونن دعات كنن
نورشونو بدرقه پاكي خنده هات كنن
يه شب تو پاييز كه غمت سر به سر دل مي ذاره
..... همون كسي كه بيشتر از همه دوست داره

السلام علیک یااباعبدالله الحسین

atishparehha — Sun, 13 Jan 2008 06:13:18 GMT

سلام

atishparehha — Sun, 06 Jan 2008 09:16:18 GMT

سلام به آسمان
سلام به آسمان كه زمين را دوست مي دارد، سلام به آسمان كه زمين را يار خود مي داند، سلام به آسمان كه زمين را سيراب ميكند، سلام به آسمان كه هر روز به زمين سر مي زند، سلام به آسمان كه زمين را نور افشاني مي كند، سلام به آسمان كه به زمينيان سلام كردن و مهرباني را مي آموزد، سلام به آسمان كه زمينيان را آسماني مي كند، سلام به آسمان كه خود مي سوزد اما زمين را مي سازد
                وسلام بر آسمان
             وسلام بر آسمان
         وسلام بر آسمان

کاش روزدیدنت فردانبود

atishparehha — Sun, 06 Jan 2008 09:12:43 GMT

كاش ميشد هيچ کس تنها نبود

کاش ميشد ديدنت رويا نبود

گفته بودي با تو مي مانم ولي

رفتي و گفتي که اينجا جا نبود

ساليان سال تنها مانده ام

شايد اين رفتن سزاي من نبود

من دعا کردم براي بازگشت

دست هاي تو ولي بالا نبود

باز هم گفتي که فردا ميرسي

کاش روز ديدنت فردا نبود

الهی!

atishparehha — Sun, 06 Jan 2008 09:06:18 GMT

الهی!

ای گشاینده زبان مناجات گویان و ای انس افزای خلوتهای ذاکران و ای حاضر

نفسهای رازداران..در حاجت کسی نظر کن که او را یک حاجت بیش نیست.

مرا تا باشد این درد نهانی............تو را جویم که درمانم تو دانی